Pisanie akordów

Akordy to jedyna rzecz, którą musisz wpisać. Symbole akordów wpisz oddzielone spacjami, w polu oznaczonym Postęp akordów. Sposób, w jaki wpisane linie odwzorowują się na czas, zostanie omówiony w następnej sekcji, w Linie to takty; ta część dotyczy tylko notacji pojedynczego akordu.

Notacja obejmuje większość popularnych akordów:

• Triady — C, Am, F, G. Sama litera oznacza dur; dodaj m dla moll.
• Septymy i rozszerzenia — G7, Cmaj7, Am7, D9, Em11. Jakość akordu wpisz bezpośrednio po prymie.
• Akordy zawieszone i zmienione — Csus2, Dsus4, Bdim, Faug.
• Bas ukośny — umieść nutę basową po ukośniku: D/E, Bm/F#, Gmaj7/B. Akord pozostaje ten sam; nuta po ukośniku jest grana w basie.
• Pauzy — N.C. ("brak akordu") pozostawia cichą przerwę. Nadal możesz nadać mu nutę basową: N.C./B odtwarza tylko ten ton basowy.

Krzyżyk lub bemol umieszcza się bezpośrednio po literze nuty (F#, Bb). Jakość, której aplikacja nie rozpoznaje, zapisana przy prawdziwej nucie — na przykład przypadkowy sufiks — zostanie zinterpretowana jako zwykła triada durowa na tej prymie, zamiast spowodować błąd; ale symbol, którego w ogóle nie można odczytać jako akordu, zostanie oznaczony jako nierozpoznany w podglądzie na żywo, a renderowanie pozostanie wyłączone, dopóki go nie naprawisz.

Przykład. Am to a-moll, Cmaj7 to C-dur z septymą wielką, a Am F C G/B to sekwencja czterech akordów, która umieszcza B w basie pod końcowym G. Samo G i Gmaj to ten sam akord; G7 dodaje septymę małą.