การเขียนคอร์ด

คอร์ดเป็นสิ่งเดียวที่คุณต้องพิมพ์ เขียนสัญลักษณ์คอร์ดโดยคั่นด้วยช่องว่างในช่องที่ระบุว่า คอร์ดโปรเกรสชัน วิธีที่บรรทัดที่คุณพิมพ์จะถูกแมปกับเวลาจะกล่าวถึงต่อไปในหัวข้อ Lines are bars; ส่วนนี้เป็นเพียงสัญกรณ์สำหรับคอร์ดเดียว

สัญกรณ์นี้ครอบคลุมคอร์ดที่พบบ่อยที่สุด:

• ไทรแอด (Triads) — C, Am, F, G ตัวอักษรเดี่ยวคือเมเจอร์; เพิ่ม m สำหรับไมเนอร์
• เซเว่นธ์และส่วนขยาย (Sevenths and extensions) — G7, Cmaj7, Am7, D9, Em11 เขียนคุณภาพต่อจากรูททันที
• ซัสเพนเด็ดและอัลเทอร์ด (Suspended and altered) — Csus2, Dsus4, Bdim, Faug
• สแลชเบส (Slash bass) — ใส่โน้ตเบสหลังเครื่องหมายสแลช: D/E, Bm/F#, Gmaj7/B คอร์ดยังคงเหมือนเดิม; โน้ตหลังเครื่องหมายสแลชจะถูกเล่นเป็นเบส
• พัก (Rests) — N.C. ("ไม่มีคอร์ด") เว้นช่องว่างที่เงียบ คุณยังสามารถใส่โน้ตเบสได้: N.C./B จะเล่นเฉพาะเสียงเบสนั้น

เครื่องหมายชาร์ปหรือแฟลตจะอยู่หลังตัวอักษรโน้ตทันที (F#, Bb) คุณภาพที่แอปไม่รู้จักซึ่งเขียนอยู่บนโน้ตจริง — เช่น ส่วนต่อท้ายที่ผิดปกติ — จะถูกเปลี่ยนกลับเป็นไทรแอดเมเจอร์ธรรมดาบนรูทนั้นแทนที่จะล้มเหลว; แต่สัญลักษณ์ที่อ่านเป็นคอร์ดไม่ได้เลยจะถูกตั้งค่าสถานะว่าไม่รู้จักในการแสดงตัวอย่างสด และการเรนเดอร์จะยังคงปิดใช้งานจนกว่าคุณจะแก้ไข

ตัวอย่าง. Am คือ A ไมเนอร์, Cmaj7 คือ C เมเจอร์-เซเว่นธ์, และ Am F C G/B คือลำดับคอร์ดสี่คอร์ดที่วาง B เป็นเบสใต้ G ตัวสุดท้าย G เปล่าๆ และ Gmaj คือคอร์ดเดียวกัน; G7 เพิ่มแฟลตเซเว่นธ์